bazen

Bazen bişeyler biter hayatta, bazen başlar. Nasıl bittiğini ya da nasıl bittiğini anlayamazsın. Ya bittiği için üzülürsün ya da başladığı için bir martı gibi süzülürsün, alabildiğine özgür...

Bazen önündeki meyve tabağında önce yeşil elma parçaları bitsin istersin. Kayısı ve muz daha tatlı gelir. Her tatlı güzel midir? Tatlı bir şarap ne kadar tatlı olabilir? Bazen cevapların bir önemi yoktur, yaşadığını bilirsin sadece.

Bazen beklersin. Bitsin diye, başlasın diye, gelsin, gitsin, söylesin, sussun, olsun, bitsin diye... Beklemek zor gelir, ne yapacağını bilemezsin. Bazen de bitmesin diye beklersin!

Bazen tele objektifinle gördüklerin yetmez. Kadraja daha fazlasını sığdırmak istersin, geniş resmi görmek istersin. Geniş açılı bir lensin varsa eğer. Geniş geniş, ferah ferah...

Bazen izlediğin, okuduğun, duyduğun, gördüğün her şeyi kendine saklarsın. Belki kendinden de saklarsın. Kiminle paylaşırsın? Kim paylaşmak ister? Bazen paylaşabilirsin, ki öyleyse şanslısındır.

Bazen yazmaya başlarsın ve bazen yazacağın daha milyon tane şey varken yazmayı bırakırsın. Özgürüm diyerek kendini kandırırsın, bazen.

Bazen...